ΘΕΜΑ: Ερώτηση

Διαβάστε περισσότερα...

Αν σκεφτεί κανείς ότι και τα ψάρια στην θάλασσα με τόσο κυνήγι από τους ψαροντουφεκάδες ξέρουν πια να κρύβονται και να τους αποφευγουν…αν δεν είχαν μνήμη πως θα γινόταν αυτό???

Είναι άπειρα τα παραδείγματα ότι τα χρυσόψαρα έχουν και παραέχουν κανονικότατη μνήμη. Ο δικός μου μετά τη δεύτερη φορά που έκλεισα τον κυκλοφορητή για να μην του ρουφάει την τροφή το έμαθε και από τότε όποτε κλείσει ο κυκλοφορητής ξέρει ότι "τώρα τρώμε" και γίνεται χαμός από χορούς και πανηγύρια.
Ακόμη πιό εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι όταν βγεί το καπάκι και μετά κλείσει ο κυκλοφορητής ξέρει ότι αυτό σημαίνει αλλαγή νερού και όχι φαγητό και κάθεται ήσυχος ήσυχος χωρίς να ζητάει τίποτα!!! Γιατί ξέρει πολύ καλά ότι τώρα "δεν" τρώμε. Εκτός από μνήμη λοιπόν (βαρέθηκα να διαβάζω ηλιθιότητες στα διάφορα φόρα )έχουν και ΝΟΗΜΟΣΎΝΗ.Να μη σου πω και περισσότερη από ορισμένους ανθρώπους........

χαχαχα αυτό σίγουρα!

Αναρωτιέμαι πώς έχει προκύψει αυτός ο μύθος για την ανυπαρξία μνήμης στα χρυσόψαρα, ή έστω της τόσο μικρής διάρκειάς της. Εκτός από τα πειράματα που έχουν γίνει από επιστημονικές ομάδες, αρκεί η παρατήρηση στον τρόπο συμπεριφοράς τους μέσα στο ενυδρείο και ο τρόπος που αλληλοεπιδρούν με τον εκάστοτε ιδιοκτήτη τους για να επιβεβαιώσουν ότι, και μνήμη έχουν με διάρκεια, και χαρακτήρα, και ικανότητα μάθησης - κάτι που προϋποθέτει την ύπαρξη μνήμης

Κάθε πρωί ρίχνω τροφή στο άνοιγμα που υπάρχει στο καπάκι για την ταίστρα. Αυτό βρίσκεται αριστερά του ενυδρείου. Μάλιστα, έχει σημασία να πώ ότι αυτό το κάνω μια φορά την ημέρα και μόνο πρωί. Επίσης, η διαδικασία αυτη γίνεται πρίν ντυθώ για να φύγω. (το τελευταίο έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία).

Οταν σκάω μύτη στο σαλόνι με τις πυζαμες, όλα τα ψάρια μαζεύονται στην αριστερη γωνία, σπρώχνοντας το ένα το άλλο. Πανικός... Μια μέρα βιαζόμουν πολύ, και ντύθηκα πριν βγώ στο σαλόνι. Θα φανεί αστείο, αλλά δεν υπήρξε η παραμικρή κίνηση μέσα στο ενυδρείο. Επειδή μου κίνησε την περιέργεια, επανέλαβα το πείραμα 2 φορές ακόμη, σε διάστημα ενός μηνός, με τα ίδια αποτελέσματα. Κατέληξα στο συμπέρασμα πάντως, ότι δεν είναι το είδος του ρούχου, (πώς θα ήταν δυνατό να το ξεχωρίσουν?) αλλά το χρώμα. Οι ενδυμασίες που σημαίνουν συναγερμό για φαγητό είναι ανοιχτόχρωμες, ενώ και τις 3 φορές που ντύθηκα κανονικά, θυμάμαι είχα φορέσει πολύ σκούρα ρούχα. Δεν βρίσκω άλλη εξήγηση από αυτήν την εξάσκηση της μνήμης τους μέσω της επανάληψης σε καθημερινή βάση.