ΘΕΜΑ: Ερώτηση

Χρόνια πολλά και από εμένα τώρα γύρισα απο τις διακοπές μου και βλέπω αρκετά φιλοσοφικά ζητήματα περι ανθρωπότητας. Να χαίρονται όσοι άνθρωποι έχουν βρει αυτό που έψαχναν και για τους υπόλοιπους συνεχίστε να ψάχνετε κάπου υπάρχει αυτός που πραγματικά σας αξίζει, και όπως είχε πει ένας παλιός "γνώριμος":
«Ο άνθρωπος καταλαβαίνει τον εαυτό του, όχι με τις σκέψεις, αλλά με τις πράξεις. Μόνο με την προσπάθεια καταλαβαίνει ο άνθρωπος την αξία του.»

Costas7 έγραψε:

Χρόνια πολλά και από εμένα τώρα γύρισα απο τις διακοπές μου και βλέπω αρκετά φιλοσοφικά ζητήματα περι ανθρωπότητας. Να χαίρονται όσοι άνθρωποι έχουν βρει αυτό που έψαχναν και για τους υπόλοιπους συνεχίστε να ψάχνετε κάπου υπάρχει αυτός που πραγματικά σας αξίζει, και όπως είχε πει ένας παλιός "γνώριμος":
«Ο άνθρωπος καταλαβαίνει τον εαυτό του, όχι με τις σκέψεις, αλλά με τις πράξεις. Μόνο με την προσπάθεια καταλαβαίνει ο άνθρωπος την αξία του.»

Πολύ σωστό, μπράβο! Συμφωνώ απολύτως! Καμία προσπάθεια, καμία πράξη = καμία αξία, ένα τίποτα!

Αυτό πιστεύω και εγώ. Αν μείνεις με τα χέρια σταυρωμένα δεν κανεις τίποτα, φυσικά δεν σημαίνει οτι με την πρώτη προσπάθεια βρήκες τις απαντήσεις και αυτό που ψαχνείς, θέλει και τύχη και οι απογοητεύσεις θα είναι πολλές στο μεγάλο αυτό "ταξίδι".

Το μυστικό είναι να έχεις αυτοεκτίμηση (πραγματική όμως, οχι μόνο στα λόγια) και βαθιά αυτογνωσία, για να ξέρεις τί ψάχνεις και ποιοι άνθρωποι σου "πάνε". Αν ξέρεις τί είναι αυτό που σε κάνει ήρεμο και ευτυχισμένο, άν δεν φοβάσαι να πλησιάσεις τους ανθρώπους, (με το πρόσχημα της ευαισθησίας που οι άλλοι υποτίθεται δεν καταλαβαίνουν) να αγαπήσεις, να γίνεις φίλος, ακόμη και με το ενδεχόμενο να μην πάρεις όσα δώσεις, τότε έχεις κάνει ένα βήμα προς τις υγιείς ανθρώπινες σχέσεις.
Υπάρχουν γύρω μας καταπληκτικοί άνθρωποι. Αν τους δοθεί η ευκαιρία θα το δείξουν.....

Τάντα

Θεωρητικά όλα αυτά είναι υπέροχα! Στην πράξη όμως τη γίνεται; Όταν έχεις εισπράξει τις πιο απάνθρωπες συμπεριφορές από "καταπληκτικούς ανθρώπους" τότε σταματάς να πιστεύεις σε ανθρώπους και ανθρώπινες σχέσεις.

Μαζί σου Ελένη!!!


Καρολίνα,

μην περιμένεις οι αληθινά σημαντικοί άνθρωποι να διαλαλούνε την πραμάτεια τους.
Ίσα-ίσα που συμβαίνει το αντίθετο...

Οι πιο υγιείς φιλίες είναι αυτές που δεν εμπεριέχουν δοσοληψίες ως σχέση. Που πέρα από το επίπεδο "τι δίνω και τι παίρνω απ' αυτή τη συναναστροφή"
Έχεις κάποιο φίλο/φίλη γιατί σ' αρέσει σαν άτομο, χωρίς απαραίτητα να ταιριάζουν τα ενδιφέροντά σας.

Για παράδειγμα, από τους (λιγοστούς αλήθεια) φίλους μου, αυτός που εκτιμώ περισσότερο είναι ένας που δεν έχουμε κοινά ενδιαφέροντα.
Το μόνο κοινό που έχουμε είναι ο τρόπος θεώρησης των πραγμάτων, τόσο γενικά όσο και ειδικότερα.
Και είναι και ο μόνος που θα μου τα πει στα ίσα για ό,τι κάνω και δεν συμφωνεί.
Και βέβαια δεν παρεξηγούμαι γιατί ξέρω ότι το κάνει μόνο επειδή είναι αληθινός φίλος μου και μόνο γι' αυτό.

Σαφώς και είναι αυτονόητο ότι οι αληθινά σημαντικοί άνθρωποι δεν διαλαλούν την πραμάτεια τους! Αυτό το ανακαλύπτεις μέσα από τη συναναστροφή μαζί τους οποιασδήποτε μορφής κι αν είναι αυτή. Τα βιώματά μου όμως τα τελευταία χρόνια, σε κάθε επίπεδο σχέσεων, φιλικές, επαγγελματικές κ.ά. με έκαναν να είμαι, ίσως και υπέρ το δέον, επιφυλακτική απέναντι στους ανθρώπους.