Οντως. Η χαρά έρχεται ξαφνικά πολλες φορές και είναι ακόμη μεγαλύτερη μετά απο μια λύπη. Ειναι πάντως προτιμότερο να ζουμε μικρες και συχνες χαρές, ακόμη κι άν δεν είναι εντυπωσιακές, απο το να έχουμε μια μεγάλη και σπάνια. Μερικες φορές η χαρά είναι και δίπλα μας αλλά εμείς δεν της δίνουμε σημασία. Περιμένουμε κάτι άλλο, κάτι πιο σπουδαίο κι έτσι δεν δίνουμε αξία στις μικρές στιγμές της ζωής.
Σήμερα για παράδειγμα ήταν μια χαρούμενη μέρα στη ζωή μου. Είχαμε στη δουλειά μου χριστουγεννιάτικη γιορτή για τα παιδιά των υπαλλήλων. Εγινε μέσα σε μια μικρή αίθουσα συνεδριάσεων του κέντρου μας, με πενιχρή διακόσμηση απο εμάς, με έναν συνάδελφο για άγιο βασίλη που μοίρασε βιβλια για δώρα και με πίτσες για φαγητό. Τις άλλες χρονιές αυτη η γιορτη γινόταν σε κάποιο ακριβό εστιατόριο των ανατολικών προαστίων, με στρογγυλά τραπέζια, ακριβά τραπεζομάντηλα, χλιδάτο catering μπουφέ και κρασιά. Ομως, σας διαβεβαιώνω ότι όλοι το χαρήκαμε φέτος και με το παραπάνω!! γιατί είχαμε τη διάθεση να εξακολουθούμε να θέλουμε να γιορτάσουμε έστω κι έτσι.