ΘΕΜΑ: Ερώτηση

H Monza, πόλη της βόρειας Ιταλίας, είναι λίγο πολύ σε όλους γνωστή από τους αγώνες της Formula 1. Ωστόσο, συνδέεται και με τα χρυσόψαρα!
Πριν από μερικά χρόνια, το καλοκαίρι του 2006 συγκεκριμένα, το Συμβούλιο της πόλης ανακοίνωσε ότι οι κάτοικοι της πόλης απαγορεύεται να διατηρούν χρυσόψαρα μέσα σε γυάλες, και οι παραβάτες θα τιμωρούνται!
Μέλος του Συμβουλίου είχε πει τότε μεταξύ άλλων: «Ένα ψάρι που ζει μέσα σε μια γυάλα έχει λάθος αντίληψη της πραγματικότητας… και αυτό το κάνει να υποφέρει. Επίσης, ένα τέτοιο δοχείο δεν μπορεί να διαθέτει φίλτρο ώστε να επιτρέπεται η καλή οξυγόνωση…»

Είδες που κάποιοι μπορούν να είναι πραγματικά μπροστά από την εποχή τους;
εδώ να σκεφτείς ότι στους γάμους δίπλα στα κεράκια στα σκαλιά βάζουν γυάλες με χρυσόψαρα και μετά τις μοιράζουν στους καλεσμένους τους.

Δεν νομίζω ότι έχει να κάνει το "μπροστά" ή όχι από την εποχή, είναι θέμα λογικής και συνείδησης που γίνεται πράξη.
Όσον αφορά στη χρήση χρυσόψαρων σε γυάλες ως διακοσμητικά στοιχεία σε γάμους και βαφτίσεις, είναι κάτι που δεν μπορώ να το συλλάβω! Εντυπωσιακό είναι ότι το διακοσμητικό αυτό concept οι όποιοι ανεγκέφαλοι το διαφημίζουν με καμάρι. Κάπου διάβαζα για βάφτιση που η μπομπονιέρα ήταν ένα ζωντανό χρυσόψαρο μέσα σε ένα κουτάκι από plexiglass...
Πάλι καλά που δεν προτείνουν μωρά σε θερμοκοιτίδες ως διακοσμητικό στοιχείο σε βαπτίσεις...

Γιατί σας προκαλεί τόσο μεγάλη απορία το γεγονός ότι χρυσόψαρα μπαίνουν σε βαπτίσεις και γάμους;
Δεν είναι μόνο ένα διαφ/κό κόλπο των διαφόρων που οργανώνουν εκδηλώσεις, μπορεί μεν την ανάγκη να την δημιούργησε κάποιο καλόπαιδο του marketing όμως αυτοί που ζητούν τέτοιου είδους...παραστάσεις στην εκδήλωσή τους είναι δίπλα μας.

Και φυσικά αυτοί είναι οι υπαίτιοι για την συνέχεια του τραγικού αυτού γεγονότος...μέσα από την δική τους έλλειψη παιδείας.

Από όποια πλευρά και να το δεις, είτε αυτού που το πουλά-προτείνει είτε αυτού που το αποδέχεται-αγοράζει, είναι πάντα θέμα παιδείας και συνείδησης, κι αν θέλετε και λογικής.

Στις μέρες μας έρχεται και ο παράγοντας της επιβίωσης μιας επιχείρισης.

Το να προσπαθεί κάποιος καταστηματάρχης να μην σου πουλήσει ένα είδος γιατί δεν έχεις την δυνατότητα να το φιλοξενήσεις και στο τέλος ως πελάτης να αποχωρείς απογοητευμένος γιατί σου είπαν ότι δεν έχεις την δυνατότητα δεν είναι ότι καλύτερο.

Πόσο δε μάλιστα όταν στο επόμενο κατάστημα που θα πας...θα σε γεμίσουν με "θα" εμπνευσμένα ίσως και από τους πολιτικούς μας και θα αγοράσεις αυτό το ζώο...άσχετα αν μετά από λίγο καιρό το πιθανότερο είναι ότι θα έχει την κατάληξη που σου είπε το προηγούμενο κατάστημα.

Παιδεία; Ανθρώπινη ξεροκεφαλιά; πείτε το όπως θέλετε το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.

Δίκιο έχεις! Ο παράγοντας επιβίωσης μιας επιχείρησης, και ειδικά στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικός. Αν ο υποψήφιος πελάτης δεν έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει ένα χρυσόψαρο όπως του αρμόζει, θέλω να πιστεύω πως ο "καλός" καταστηματάρχης σίγουρα θα βρει και θα προτείνει εναλλακτικές λύσεις κι έτσι και την πώληση θα επιτύχει κι ο πελάτης θα φύγει ευχαριστημένος.

Όπως και να 'χει όμως, εδώ είμαστε για να λειτουργούμε και να γράφουμε βάζοντας ο καθένας τις γνώσεις και την παιδεία μας, κι όχι για να προάγουμε το εμπόριο. Κύριο μέλημά μας, είναι να δώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία και πληροφορίες για να είναι τα χρυσόψαρα υγιή, κι ας μου επιτραπεί η έκφραση, ευτυχισμένα!

Ψάχνοντας λίγο ακόμα το θέμα, βρήκα ότι αντίστοιχη απαγόρευση για τις γυάλες ισχύει και στη Ρώμη -σε επίπεδο πόλης- και στην Αγγλία

Carolina έγραψε:

Όσον αφορά στη χρήση χρυσόψαρων σε γυάλες ως διακοσμητικά στοιχεία σε γάμους και βαφτίσεις, είναι κάτι που δεν μπορώ να το συλλάβω! Εντυπωσιακό είναι ότι το διακοσμητικό αυτό concept οι όποιοι ανεγκέφαλοι το διαφημίζουν με καμάρι. Κάπου διάβαζα για βάφτιση που η μπομπονιέρα ήταν ένα ζωντανό χρυσόψαρο μέσα σε ένα κουτάκι από plexiglass...
Πάλι καλά που δεν προτείνουν μωρά σε θερμοκοιτίδες ως διακοσμητικό στοιχείο σε βαπτίσεις...

Ο Λαστιχούλης έτσι ακριβώς ήρθε στα χέρια μου. Ήταν μπομπονιέρα σε βάφτιση σε μια μικρή μικρή μικρή μικρή μικρή (μπορώ να συνεχίσω για ώρες) γυάλα. Σαν ένα μπωλάκι βασικά, και χώραγε ακριβώς ένα λίτρο νερό. Ήταν ελάχιστα μικρότερος απ'οτι είναι τώρα, ήταν δλδ περίπου 6 εκατοστά χωρίς την ουρά. Ο δικός μου ήταν τυχερός γιατί έφτασε σε μένα. Πόσα όμως από τα άλλα 200 περίπου ψαράκια (γιατί τόσοι ήταν οι καλεσμένοι) είχαν την ίδια τύχη? Ή έστω, μπήκαν σε μεγάλη γυάλα? Ελάχιστα είμαι σίγουρη. Και όλο αυτό για να κάνουν οι γονείς επίδειξη χρημάτων και μ@@@@@κίας κατ'εμέ.
Οι μόνοι υπαίτιοι για όλα τα δεινά που υποβάλλονται τα ζώα ανά την υφήλιο είμαστε εμείς.
Και δεν ξέρω αν κάποια μέρα θα αλλάξει αυτό.....

κάπου είχαμε μια διαμαρτυρία του συλλόγου για γάμους και βαπτίσεις, να την βρούμε και να την βάλουμε ως άρθρο