ΘΕΜΑ: Ερώτηση

Λυπάμαι ειλικρινά που μετα απο τόσο καιρό που είχα να γράψω στο φόρουμ το κάνω ανανοινώνοντας ένα λυπηρό νέο. Η στεναχώρια μου δεν περιγράφεται αυτη τη στιγμή. Το καραμελάκι απεβίωσε σήμερα απο ανεξήγητη αιτία και ξαφνικά. Ειχε μεγαλώσει πολύ, είχε κάνει μακριά ωραία ουρά και είχε γίνει άσπρο σαν τους γονείς του. Μέχρι εχθές το απογευμα ήταν όλα μια χαρά. Κολυμπουσε κανονικά, έτρωγε με όρεξη, και δεν είχε κανένα εξωτερικό σημάδι ή παράξενη συμπεριφορά. Εχτές το βράδυ ξαφνικά παρουσίασε μια νευρικότητα και΄αρχισε να κολυμπά γρήγορα και σπαστικά. Σταματουσε και ξανάρχιζε. Κάποια στιγμή ηρέμησε. Το πρωί έφαγε πάλι σαν να μην συμβαίνει τίποτε, κολυμπησε για λίγη ώρα όπως πάντα, και ξαφνικά άρχισε πάλι το νευρικό κολύμπι. Μετα απο λίγη ώρα έπεσε κάτω απο ένα ξύλο, ασθμαίνοντας και τινάζοντας το σώμα του. Σε λίγο.....πάει. Πάω να τρελαθώ. Το νερό έχει μετρηθεί για όλα και δεν έχει τίποτε. Αλλαγές γίνονταν κάθε 7 μέρες, και δεν υπήρχε η παραμικρή ένδειξη, ούτε έχει αλλάξει κάτι στις συνθήκες και στη διακόσμηση ή στον αριθμό των ψαριών.

Απο αλλου το περιμέναμε και απο αλλου μας ήρθε. Θέλω να πω ότι έχω και άλλο ψάρι ετοιμοθάνατο εδώ και μέρες όμως. Ο Σωμόν κάθεται στον πάτο του ενυδρείου και κολυμπά ελάχιστα πια. Ουτε αυτος έχει σημάδια ή κάτι άλλο που να βλέπω με το μάτι μου. Απλά είναι ακίνητος με κατεβασμένο το ραχιαίο πτερύγιο και φαίνεται ότι δεν ...την βγάζει. Αυτον τον περιμένουμε απο μέρα σε μέρα και το έχουμε πάρει απόφαση. Το άλλο όμως? Μα τί γίνεται???

Λυπάμαι για αυτά που διαβάζω και δυστυχώς είναι σχεδόν αδύνατο να εξηγήσει κανείς γιατί και πως έγινε κάτι τέτοιο.

Το πρόβλημα (αν και ο Ανδρέας είναι πιο ειδικός σε αυτά) πιστεύω ότι έχει να κάνει με κάποιου είδους ασθένεια η οποία πιθανόν να μην δίνει σημάδια ή τουλάχιστον σημάδια όπως αυτά που γνωρίζουμε. Ενώ δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε και το γεγονός ότι κάποιες φορές κάποια πράγματα απλά συμβαίνουν.

Αλήθεια το άλλο ψάρι βρίσκεται στο ίδιο ενυδρείο ή βρισκόταν στο ίδιο ενυδρείο μέχρι που εμφάνισε τα συγκεκριμένα συμπτώματα;

Πραγματικά λυπάμαι!

Δεν ξέρω τι άλλο να πω...

΄το άλλο άρρωστο ψάρι ήταν μαζί με τα υπόλοιπα. Μια εξήγηση που μου είπε ο Ανίβας (Γιώργος Σ) σήμερα είναι ότι πιθανά ο μεγάλος που ήταν άρρωστος, μετέδωσε κάποια ασθένεια στο μικρό κάτι σαν μικρόβιο δηλ, και έτσι ο Καραμελένιος (ήταν αρσενικός) έδειξε ξαφνικά το πρόβλημα του, ενώ ο άλλος το πάλαιψε περισσότερο. Δεν ξέρω τι να πω.... Αν είναι έτσι, τότε μάλλον θα χάσω και τα άλλα δυο που έμειναν.

Γυρισα σπίτι τώρα και περίμενα ότι θα είχε ήδη φύγει, αλλα είναι ακόμη εδώ στην ίδια βέβαια κατάσταση. Απορώ πως αντέχει τόσο. Μονο τα μάτια κουνάει λίγο.

Λυπάμαι πολύ για το ψαράκι σου.
Κάπως έτσι, χωρίς εμφανή προμηνύματα, εχασα κι εγώ το μου τελευταίο ψάρι, και κάτι τέτοιο σε κάνει σίγουρα να στενοχωριέσαι ακόμα περισσότερο. Μαζί με τη λύπη για το χαμό του ψαριού σε τυρανά κι ένα "για ποιο λόγο" αφού δεν είχε παραηρηθεί κάτι που να προμηνύει το χαμό του... Αν κάτι έβλεπες σίγουρα θα έκανες κάτι για να το σώσεις...

Τάντα έγραψε:

΄το άλλο άρρωστο ψάρι ήταν μαζί με τα υπόλοιπα. Μια εξήγηση που μου είπε ο Ανίβας (Γιώργος Σ) σήμερα είναι ότι πιθανά ο μεγάλος που ήταν άρρωστος, μετέδωσε κάποια ασθένεια στο μικρό κάτι σαν μικρόβιο

Σε αυτό πήγε και εμένα το μυαλό μου

Ποτέ δεν ξέρεις η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και γενικά δεν έχουν όλα τα ζωντανά το ίδιο ανοσοποιητικό σύστημα, άλλα αντέχουν και αντιδρούν καλύτερα στα ίδια ακριβώς μικρόβια.

Πράγματι. Είναι απίστευτο, αλλα ο μεγάλος ακόμη ζεί. Βέβαια έτσι που είναι...καλλίτερα να είχε φύγει κι αυτος την ίδια μέρα με τον άλλο. Τον λυπάμαι, αλλα δεν μου πάει και η καρδιά να τον βάλω στην κατάψυξη. Ελπίζω μόνο να τελειώνει το μαρτύριο του. Δεν μπορώ να κάνω κάτι. Αλάτι είχα βάλει και τώρα σιγα σιγα το αφαιρώ. Αν ήξερα τί έχει θα είχα ρίξει αντιβιωση. Αλλα δεν ΄ξέρω....

Σας ευχαριστώ για τη συμπαράσταση. Ο Καραμελένιος ήταν λίγο πολύ και σαν δικο σας ψαράκι.
Μαζί χαρήκαμε για τη γέννηση και το μεγάλωμα του, και τον ονοματίσαμε απο κοινου.

Ο μεγάλος ακόμη ζει δυστυχώς!!! Είναι απο χθες το βράδυ πεσμένος και στο πλαι και φαίνεται σαν...αλλα ελάχιστα ανοιγοκλείνει τα βράγχια. Αυτη η αντοχή του με έχει τρελάνει. Δεν ξέρω τι να κάνω, παρα μόνο να ελπίζω να τελειώνει πια. Σκέφτηκα και να τον βάλω μονο του σε μια γυάλα με λίγο αλάτι, αλλα ίσως θα ήταν προτιμότερο να πεθάνει εκεί στον οικείο του χώρο.

Νομίζω ότι είναι καλύτερα να τον αφήσεις έτσι όπως είναι, μετά τις γιορτές ή αν ο Αϊ Βασίλης περάσει από το σπίτι σας αναζωογονείς το ενυδρείο σου και όλα θα πάνε καλά με τον νέο χρόνο!

Το λυπάμαι πάρα πολύ έτσι που αντέχει κι επιζεί σε τέτοια κατάσταση. Το αφήνω όμως περιμένοντας κι εγω μαζί με αυτο τη λύτρωση του. Για αναζωογόνηση δεν το βλέπω. Με δυο χρυσόψαρα δεν μπορώ να κάνω αλλαγές. Δεν έχω σκοπο να πάρω άλλα χρυσόψαρα πλέον. Αν μου φύγουν κι αυτα, τότε θα ξεστηθεί το ενυδρείο και θα φτιαχτεί απο την αρχή με μικρα ψάρια αυτη τη φορά.

Επιτέλους πάει το ψάρι κι έτσι ησύχασε κι αυτο και μαζί κι εγώ γιατί με είχε τρελάνει η κατάσταση του. Τώρα παρακολουθώ αυτα που έμειναν τα δυο και βλέπουμε....

Εύχομαι όλα να πάνε προς το καλύτερο!

Μακάρι, αλλα τώρα με δυο ψάρια σε τόσα λίτρα έχω μελανχολήσει λίγο. Δεν θα βάλω άλλα όμως.

Κάποια στιγμή είχα 2 οράντα σε 200 λίτρα, σε πληροφορώ ότι αρχικά μπορεί το ενυδρείο να έδειχνε άδειο, μετά από λίγο καιρό όμως η ανάπτυξη των οράντα και τα παιχνίδια τους έκαναν το ενυδρείο κάτι παραπάνω από πλούσιο!!!

Κι εμένα τεράστια είναι τα ψάρια πλεον. Ειδικά το θηλυκο κόμον (πρώην κιτρίνους) είναι γομάρι!! Ο τσικολιλίκος επίσης γαϊδουρι. Μακάρι να τα διατηρήσω και να μην τα χάσω κι αυτά.

Σου το εύχομαι με όλη μου την καρδιά!

Πραγματικά κι εγώ αρχίζω να αναθεωρώ εκείνο το 30 λίτρα ανά ψάρι.
Μετά από λίγο τα ψάρια αναπτύσσονται τόσο που, τόσο απο πρακτικής όσο και αισθητικής πλευράς, με τη μικροσκοπική πείρα μου, θα έλεγα 100 λίτρα ανά ψάρι...
Είμαι υπερβολική?

οχι δεν είσαι καθόλου υπερβολική άν μιλάμε για χρυσόψαρα. Οι ιδανικες συνθήκες αυτές είναι. Αν θεωρήσεις ότι ένα κοινό χρυσόψαρο γίνεται εύκολα μέσα σε δυο χρόνια και 30 εκατοστα,τότε είναι λογικό.