Πάμε λοιπόν ένα βήμα παρακάτω...
Θα χρησιμοποιήσω το παράδειγμα του "autokinito".
Πού είναι το ΗΤΑ; Χάθηκε και μαζί του χάθηκε η σύνδεση με την έννοια της κίνΗσης.
το "kinit-" ή "κινιτ-" ως ρίζα δεν παραπέμπει πουθενά.
Καταλαβαίνεις νομίζω τώρα το πώς χάνεται με τα greeklish η νοηματική λειτουργία.
Και ακόμα κι αν στο "autokinito" μπορέσεις να ανγνωρίσεις τη ρίζα της "κίνησης", είναι κάτι που θα το κάνεις εκούσια, δηλ. με τη θέλησή σου, όταν τεθεί θέμα όπως τώρα.
Η διανοητική λειτουργία της γλώσσας όμως δεν είναι εκούσια αλλά ακούσια, δηλ. γίνεται αυτόματα, όπως π.χ. αυτόματα ανοίγουμε το στόμα μας όταν θέλουμε να φάμε, χωρίς να χρειάζεται να σκεφτούμε "τώρα θα ανοίξω το στόμα μου γιατί θέλω να βάλω μια μπουκιά".
Λοιπόν, ΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΓΛΩΣΣΑ.
Δεν σκεφτόμαστε με έννοιες αφηρημένες, αλλά με τις λέξεις που εκφράζουν αυτές τις έννοιες.
Μπορείς να σκεφτείς την έννοια της ελευθερίας, χωρίς να περάσει από την σκέψη σου η λέξη "ελευθερία";
Όχι - και αυτό ισχύει για όλες τις γλώσσες, για όποια γλώσσα και αν χρησιμοποιείς στη σκέψη σου.
Και η λέξη "ελευθερία" δεν είναι μόνο ήχος, είναι εικόνα - είναι ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ.
Δεν μπορείς να σκεφτείς τη λέξη "ελευθερία" χωρίς να έρθει στο μυαλό η εικόνα των γραμμάτων της.
Κι εδώ είναι που τα greeklish φέρνουν την καταστροφή στη σκέψη.
Γιατί όταν σκέφτεσαι στη ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ Ελληνική γλώσσα, γίνονται αυτόματα (ακούσια) αναλύσεις των εννοιών των λέξεων και συσχετισμοί αυτών των εννοιών, ακριβώς γιατί μόνο σε μια νοηματική γλώσσα μπορούν οι λέξεις να αποτελέσουν το υλικό για να γίνουν αυτοί.
Γιατί γίνονται; Φαίνεται πως είναι μια φυσική λειτουργία του εγκεφάλου όταν του δίνεται αυτή η δυνατότητα (δηλ. η χρήση μιας νοηματικής γλώσσας) επειδή μέσω αυτών των νοηματικών αναλύσεων και συσχετισμών, ο εγκέφαλος αφομοιώνει καλύτερα τα νοήματα και συνθέτει ευκολότερα στη συνέχεια αυτά που επιθυμεί, ακόμα κι αν πρόκειται για σύνθεση νέων λέξεων (που δεν υπήρχαν ως χθες) όπως συμβαίνει κατά κόρον με την συνεχώς εμπλουτιζόμενη επιστημονική ορολογία.
Με τα greeklish όμως όλη η παραπάνω εγκεφαλική λειτουργία ακυρώνεται, γιατί δεν υπάρχει πλέον το υλικό
για να πραγματοποιηθεί.
Ακόμη και το σχήματων γραμμάτων δεν είναι τυχαίο.
Xρησιμοποιούνται σε κάποιες λέξεις γράμματα-κλειδιά που έχουν σχέση με το σημαινόμενο.
π.χ. όφις (φίδι): το "φ" παραπέμπει στην εικόνα του φιδιού.
το ίδιο συμβαίνει και με το "Π" στη λέξη πόρτα.
Kι αυτή η σχέση xάνεται αν χρησιμοποιήσεις το greeklish: "Porta".
Είναι πιθανόν χαρακτηριστικά που έχουν σχέση με πρωταρχικές μορφές της γραφής, με ιδεογράμματα.
Υπάρχουν πολλά άλλα παραδείγματα, αλλά να μην επεκταθώ, νομίζω γίνονται κατανοητά αυτά που εννοώ.
Κι όσο γι' αυτό που γράφει το psaraki,
"Και το άλλο σημαντικό ότι πριν ανακαλύψουν την γραφή...η γλωσσα υπήρχε κάπως, μεταδιδόταν προφορικά από γενιά σε γενιά με όλες τις νοηματικές λειτουργίες της.... "
έχω να πω ότι όσο μελετάνε οι ειδικοί τα αρχαία ελληνικά, ενισχύεται η άποψη και το συμπέρασμα πως πρόκειται για μια γλώσσα που "σχεδιάστηκε" σκόπιμα και όχι για μια γλώσσα που απλώς "προέκυψε", προφορικά αρχικά και γραπτώς στη συνέχεια.
Μετά απ' όλα αυτά, επιτρέψτε μου να διευκρινήσω πως δεν είμαι φιλόλογος ή κάτι σχετικό, αλλά των θετικών επιστημών.